Je kat verliezen – Het verhaal van April

Je kat verliezen – April en de reden voor Huisdierherinnering Nederland

Je kat verliezen kan je op verschillende manieren raken, afhankelijk van de dag, het moment van het jaar of zelfs het uur van de dag. Dat is volkomen normaal. Er zijn momenten waarop het goed met je gaat en andere waarop dat niet zo is. We hebben een bijzondere band met onze katten en wanneer die wordt verbroken, is de emotionele impact groot. Maar met tijd, aandacht en steun kun je leren omgaan met deze leegte.

Rouw bij dieren en verdriet

Misschien vind je het nuttig om te weten dat er volgens het model van Kübler-Ross 5 hoofdfasen van rouw zijn. Dit zijn:

Ontkenning – je kunt niet geloven wat er is gebeurd en zoekt wellicht naar bewijzen dat het niet waar is.

Boosheid – dit is een heel normale reactie op de schok van het verlies van je dier.

Onderhandelen – dit is een fase waarin je je volledig overweldigd kunt voelen; het is erg belangrijk om steun te zoeken tijdens dit deel van je proces.

Depressie – hoewel dit het dieptepunt lijkt, is het in werkelijkheid het begin van het herstel. Het is een goed idee om je verhaal met anderen te delen.

Aanvaarding – deze fase betekent niet dat je je kat vergeet, maar simpelweg dat je hebt geleerd om met het verlies te leven.

Het verhaal van onze kat April

Het is vreemd hoe sommige momenten voor altijd bevroren blijven. De nacht dat er op onze deur werd geklopt om te vertellen dat een buurman had gezien dat een auto April had geraakt. Ik kan de scène vandaag nog steeds in mijn hoofd afspelen. Ik schoot direct in de ontkenning. Terwijl we naar haar zochten, bleef ik tegen mezelf zeggen: “ze is maar net geraakt, ze komt er wel bovenop”. Drie uur later kwamen we thuis zonder mijn kleine poes. De volgende ochtend bij het krieken van de dag gingen we weer op pad om overal te zoeken. Ik plaatste een bericht op de lokale Facebook-pagina en maakte posters die we door de hele stad ophingen. Vrienden en buren controleerden hun tuin, garage en schuur. Ze had een chip, dus ik nam contact op met alle dierenartsen in de buurt. Niets.

Ontkenning

Gedurende die winter belden mensen me om te zeggen dat ze haar hadden gezien, dus renden we erheen om te kijken. Hoewel mijn verstand het ergste verwachtte, bleef mijn hart geloven dat ze weer zou verschijnen. De lente brak aan en we richtten al onze energie op het opknappen van onze tuin. De vorige eigenaren hadden er een laurier geplant die al het licht blokkeerde. We knipten het onkruid eromheen weg en snoeiden de boom, en daar was ze. Ze was er al die tijd geweest. Mijn lieve metgezel had zich in haar eigen tuin verstopt en wij hadden haar niet gevonden.

Boosheid

De enige boosheid die ik voelde, was gericht op mezelf: waarom had ik niet in het struikgewas gezocht? Mijn man probeerde me te troosten door te zeggen dat we niet wisten dat die schuilplaats bestond. Ik had het gevoel dat ik haar had verraden. Mijn vrienden waren geweldig, ze zetten kopjes thee voor me en lieten me huilen. Maar ik kon het mijn jongens niet vertellen, ik voelde me niet in staat om hen te vertellen wat er was gebeurd.

Onderhandelen

Ik bracht mijn kleine metgezel naar het lokale dierencrematorium en koos voor een individuele crematie. Bij mijn terugkomst gaven ze me een strooikoker voor as met belletjes en een certificaat, en ik ging naar huis. Een vriendin met goede bedoelingen zei: “neem er gewoon een andere”, en ik was niet erg aardig tegen haar. Later, toen ik probeerde uit te leggen waarom, besefte ik dat sommige mensen het “gewoon niet begrijpen”. En dat is prima, het was niet slecht bedoeld, ze probeerde alleen te helpen.

Depressie

Een van mijn tweelingzonen, Hector, vroeg of we opnieuw in de schuren van mensen moesten gaan zoeken. Ik wist dat ik een manier moest vinden om het hem uit te leggen, maar ik moest het eerst zelf begrijpen. Dus schreef ik. Ik heb altijd gevonden dat schrijven me helpt om mijn gedachten te ordenen, dus ik legde alles vast. Terwijl ik begon te schrijven, deed ik onderzoek in zoveel mogelijk boeken. Maar alles was zo stereotiep en feitelijk. Het leek alsof je gewoon elke fase moest doorlopen om er aan de andere kant als bij toverslag weer uit te komen. Mijn gedachten en gevoelens konden binnen een uur veranderen, dus praten over vaste fasen…

Aanvaarding

Zo heb ik mijn gids over rouwverwerking bij dieren in 12 stappen geschreven. Elke emotionele schok beïnvloedt je welzijn, maar verdriet kan je raken als een hamer. Ik geloof dat het essentieel is om voor je verdriet te zorgen; je moet manieren vinden om je fysieke en mentale gezondheid te behouden tijdens je eigen proces. Bij het afronden van deze gids had ik de diepe overtuiging dat mijn verlies niet voor niets was geweest. En ik hoop oprecht dat het je zal helpen om door deze moeilijke periode in je leven heen te komen.

Schrijf je in om je gratis Gids voor rouwverwerking bij dieren te ontvangen.

Het moment om een andere kat te nemen?

De jongens waren er veel eerder klaar voor om een andere kat te nemen dan ik, maar ik ben dol op kittens, dus we namen er twee! Pumpkin en Midnight kwamen bij ons gezin – ja, in oktober! En vorig jaar werd Mabel – onze Schnoodle-hond – lid van de roedel. En wie weet wie er nog meer bij ons komt? April zal nooit worden vergeten, ze is gewoon aan de andere kant van de regenboogbrug.

Gerelateerde producten

Bekijk ook

• Asieraden
• Askettingen en hangers

Categorieën

DierenurnenKeramische urnenKattenurnenHondenurnenUrnen voor kleine dierenHerinneringsproducten