Crematie-urnen behoren tot de oudste voorwerpen die door de mens zijn gemaakt en gaan duizenden jaren terug in bijna alle culturen. Deze gids verkent wat een urn is, de oorsprong van het woord en hoe de crematiepraktijk en de urnen waarin de as wordt bewaard, zijn geëvolueerd van het stenen tijdperk tot nu.
Snel antwoord: Een crematie-urn is een reservoir dat de as van een overleden persoon of huisdier bevat na de crematie. Het woord komt van het Latijnse “urna”, wat een kruik of vaas betekent. De oudst bekende crematie-urnen dateren van ongeveer 7000 v.Chr. in Jiahu, China. De praktijk verspreidde zich in de bronstijd, in het oude Griekenland en Rome, voordat deze afnam met het begin van het christendom, om vervolgens aan het eind van de 19e eeuw een sterke heropleving te kennen. Tegenwoordig is crematie de meest gekozen optie in het Verenigd Koninkrijk (meer dan 77%) en neemt het in heel Europa en Noord-Amerika toe.
Wat betekent het woord “urn”?
“Urn” komt van het Latijnse urna, wat een kruik of vaas betekent, en sommigen koppelen het aan urere, “branden”. Hoewel urnen historisch gezien alles bevatten, van warme dranken tot stembiljetten, is de meest gebruikelijke betekenis tegenwoordig die van een houder voor de as van een overledene. De meeste zijn op de een of andere manier gedecoreerd.
Wat is een crematie-urn?
Een crematie-urn is een reservoir dat gemaakt is om as in te bewaren. Ze bestaan in vele vormen, maten en materialen en kunnen een permanente rustplaats vormen voor de as, bewaard in een huis, een columbarium of een crypte. Door de as in een urn te bewaren, kun je als familie een dierbare bij je houden, of in een openbare gedenkplaats waar toekomstige generaties kunnen stilstaan bij het verlies.
Hoe oud is de crematiepraktijk?
De oudst bekende crematie-urnen werden ontdekt in Jiahu in China, waar 32 urnen van verschillende groottes (wat wijst op zowel volwassenen als kinderen) dateren van ongeveer 7000 v.Chr. Men schat dat het cremeren van een lichaam teruggaat tot het begin van het stenen tijdperk, rond 3000 v.Chr., waarschijnlijk in Europa en het Nabije Oosten, aangezien aardewerk uit het stenen tijdperk in het westen van Rusland wordt beschouwd als ashouders.
Crematie ontwikkelde zich in de bronstijd (van 2500 tot 1000 v.Chr.), bereikte de Britse eilanden en het Iberisch schiereiland, waarbij begraafplaatsen voor as verschenen in Hongarije, Italië, Noord-Europa en Ierland. Rond 1000 v.Chr., in de Myceense tijd, was crematie gebruikelijk in het oude Griekenland en Homerus’ Ilias beschrijft het als een waardig einde voor krijgers die in de strijd waren gevallen. Onder het Romeinse Rijk was het voorbehouden aan geëerde leden van de samenleving, waarbij de as werd bewaard in urnen in gebouwen die leken op columbaria.
Met de opkomst van het vroege christendom aan het einde van de Romeinse tijd werd crematie verlaten en ontmoedigd omdat het als heidens werd beschouwd, en werd begraven de norm, een verandering die onder Constantijn in de 4e eeuw werd geconsolideerd. In de Middeleeuwen werd crematie zelfs gebruikt als een vorm van straf en bleef het eeuwenlang zeldzaam in het Westen.
Wanneer werd crematie weer populair?
De moderne heropleving begon aan het eind van de 19e eeuw. In Engeland zorgde de snelle stedelijke groei na 1800 voor druk op parochiebegraafplaatsen, en vanaf de jaren 1850 dwong het gebrek aan ruimte voor begrafenissen het Parlement om begraafplaatsen te bevoordelen. Een urnmodel dat door de Italiaan Brunetti werd gepresenteerd op de Wereldtentoonstelling van Wenen in 1873 trok de aandacht, en Sir Henry Thompson, arts van koningin Victoria, richtte in 1874 de Cremation Society of England op, wat leidde tot de oprichting van de eerste crematoria in Woking, Engeland, en Gotha, Duitsland.
Noord-Amerika volgde in dezelfde jaren, met het eerste crematorium gebouwd in Washington, Pennsylvania, door dr. Julius LeMoyne, aangespoord door geestelijken die zochten naar een hervorming van begrafenissen en door artsen die zich zorgen maakten over de hygiëne nabij begraafplaatsen. Rond 1900 waren er ongeveer 20 crematoria in de Verenigde Staten en in 1913 bracht dr. Hugo Erichsen ze samen in de Cremation Association of America. Ook religieuze opvattingen veranderden: de Katholieke Kerk hief haar verbod in de jaren 1960 op en het Wetboek van Canoniek Recht van 1983 bevestigde dat crematie niet verboden was.
Hoe populair is crematie vandaag de dag?
Crematie is nu de meest gekozen optie in het Verenigd Koninkrijk en neemt toe in heel Europa en Noord-Amerika. Het percentage in het Verenigd Koninkrijk steeg van ongeveer 34,7% in 1960 naar 77,05% in 2017, terwijl Japan in 2019 ongeveer 99% bereikte. Lagere kosten, beperkte grond en een groeiende voorkeur voor milieuvriendelijkere opties verklaren deze trend. Je kunt de kosten vergelijken in onze gids over de kosten van crematie en begrafenis.
Hoe verhouden oude urnen zich tot die van nu?
Oude urnen waren vaak diep persoonlijk. De urnen uit de Pommerse bronstijd, nabij de Oostzee, waren gebeeldhouwd met realistische gezichten, stoffen texturen en tatoeagepatronen. De urnen uit de ijzertijd in Tamil Nadu, in het zuiden van India, bevatten patronen van bladeren en dieren die deden denken aan lokale rotsschilderingen, en Amazone-urnen waren versierd met glazen kralen ingelegd in hars. Vandaag de dag blijft diezelfde behoefte aan personalisatie bestaan: families kiezen urnen die een geloof, passie of persoonlijkheid weerspiegelen, of het nu gaat om klassiek en artistiek keramiek, biologisch afbreekbare urnen die de as teruggeven aan de aarde of het water, of discrete creaties die er helemaal niet uitzien als urnen.
Steeds vaker bewaren moderne families ook een klein deel in een aandenken-urn of een as-sieraad, en crematie van dieren blijft groeien. Voor ideeën over wat je met de as kunt doen, bekijk onze speciale ruimte over wat je moet doen met de as na de crematie.
Veelgestelde vragen
Wat betekent het woord “urn”?
Het komt van het Latijnse “urna”, wat een kruik of vaas betekent, en is waarschijnlijk verbonden met “urere”, “branden”. Tegenwoordig duidt het meestal een houder aan die bedoeld is om de as van een overledene in te bewaren.
Hoe oud zijn crematie-urnen?
De oudst bekende crematie-urnen dateren van ongeveer 7000 v.Chr. in Jiahu, China, waar 32 urnen van verschillende groottes werden ontdekt. De crematiepraktijk zelf zou kunnen teruggaan tot rond 3000 v.Chr., aan het begin van het stenen tijdperk.
Waarom werd crematie zo lang verlaten?
Naarmate het vroege christendom zich aan het einde van de Romeinse tijd verspreidde, werd crematie ontmoedigd als heidense praktijk en werd begraven de norm, een standpunt dat onder Constantijn werd versterkt. Het bleef zeldzaam in het Westen gedurende de Middeleeuwen voordat het aan het eind van de 19e eeuw een heropleving kende.
Hoe wijdverspreid is crematie vandaag de dag?
Het is de meest gekozen optie in het Verenigd Koninkrijk, stijgend van ongeveer 35% in 1960 naar meer dan 77% in 2017, en het neemt toe in Europa en Noord-Amerika. Japan bereikte in 2019 ongeveer 99%.
Gerelateerde producten
-
Albasten dierenurn “Heart”
Prijsklasse: 303.99€ tot 456.99€ 🛒 Dit product heeft meerdere variaties. Deze optie kan gekozen worden op de productpagina -
Albasten dierenurn “Moon”
Prijsklasse: 266.99€ tot 293.99€ 🛒 Dit product heeft meerdere variaties. Deze optie kan gekozen worden op de productpagina -
Aluminium crematie-dierenurn “Kleurrijke tijd”
Prijsklasse: 84.99€ tot 206.99€ 🛒 Dit product heeft meerdere variaties. Deze optie kan gekozen worden op de productpagina